سلام دوستان

از وقتی که واستاپ و اینستا قطع شده، تقریبا هر روز وبلاگ های به روز شده را می خوانم.احساس میکنم همین وبلاگها خیلی مفیدتر هستند و محتوای بهتری دارند.

من هم از امروز تصمیم گرفتم که در اینجا باز هم خاطره و دل نوشته بگذارم.

امیدوارم که موفق بشوم.

آخرین پستی که گذاشتم راجع به زایمان زن داداشم بود که خوشبختانه به سلامتی وضع حمل کرد. الان حسین عمه یکسال و نیمه هست، راه می رود، خیلی هم بامزه هست و حسابی خودش را دل همه جا کرده است.

اما هنوز حرف نمی زند؛ یعنی یک سری حرفهایی میزند که ما نمی فهمیم. حرف های مبهمی که فقط خودش می فهمد. اما ماشاءالله صدای بلند و رسایی دارد.

حسین دوست داشتنی من، خیلی خیلی دوستت دارم و امیدوارم که عاقبت به خیر بشوی عزیز عمه.